Kinderen zien geen gevaar en zijn in het verkeer onvoorspelbaar. Ze kunnen er vaak niets aan doen. De "groten" moeten daarom extra voorzichtig zijn, maar volgens kinderen laten de "groten" een hoop steken vallen.
Kinderen zien niet alles in het verkeer. Hun lichaam en hersenen zijn daar nog niet klaar voor. Bijvoorbeeld, een kleuter kijkt alleen in de richting waarin hij/zij loopt en niet opzij. Ook kinderen jonger dan 8 jaar hebben een heel beperkt zichtveld. Als een volwassen recht voor zich uit kijkt registreren de hersenen ook wat er rondom diegene gebeurt. Kinderen kunnen dit niet en lopen als het ware met oogkleppen op.
Ook het lokaliseren van geluiden is lastig voor kinderen. Volwassenen hersenen vertellen dat een geluid van voor, links, rechts of van achteren komt. Bij een kind is dat nog niet ontwikkeld waardoor ze geluiden niet kunnen plaatsen. Dus komt u met uw auto op een plek waar kinderen zijn, let dan ook goed op dat de kinderen ook echt naar uw richting kijken, anders hebben ze u misschien niet gezien!
Pas vanaf een kind de leeftijd heeft bereikt van ongeveer een jaar of 11 kan hij/zij zijn of haar aandacht volledig bij het verkeer houden.
Ook de motoriek van een kind is ongeveer vanaf de leeftijd van 14 jaar volledig ontwikkelt. Dit betekent dat een kind bij een lage snelheid een moeilijke balans heeft op de fiets en zodoende kan gaan slingeren. Tevens eist het fietsen zoveel aandacht op voor het kind, dat het focussen op de rest van het verkeer er wel eens bij inschiet.
Nog een probleem voor kinderen onder de 12 jaar zijn de verkeerssituaties met meerdere deelnemers. Zij kunnen de situatie nauwelijks overzien en weten soms niet wat de juiste beslissing is. Moeilijk blijven ook, zelfs voor scholieren op de middelbare school; De voorrangregels!
Volwassenen hebben een voorbeeldfunctie in het verkeer. Maar zegt u eens eerlijk; Dit gaat ons niet altijd goed af.
Wat vinden kinderen van ons gedrag? Na gesprekken met 60 kinderen voor de ANWB-campagne Kind Verkeersveilig werd één ding duidelijk;
Kinderen willen serieus genomen worden en meer respect in het verkeer krijgen!
Uit de gesprekken kwam uit dat de "groten" veelal niet wachten voor een zebrapad, en daardoor het vertrouwen niet meer verdienen. Ook zien de "groten" de kleinen regelmatig gewoon niet staan. Dit levert onzekerheid op en durven de kinderen geen voorrang meer te nemen als ze daar recht op hebben.
Kortom, het goede voorbeeld van de "groten" dient weer goed uitgevoerd te worden, tenslotte zijn de kinderen straks de nieuwe "groten".
Bronvermelding: ANWB Kampioen / De heer Stephan Grout
